تبلیغات
PooyaCom.ir

این ره که تو می‌روی به ترکستان است

آنچه در ادامه می‌خوانید یک داستان تخیلی است. آوردن نام کشورهای مختلف کاملا اتفاقی است. همچنان که می‌توان تصور کرد منا در کشوری غیر از عربستان قرار داشته باشد.

 

 

زنگ تلفن وزیر امور خارجه ترکیه به صدا در‌آمد. منشی به وزیر توضیح داد که وزیر امور خارجه ایران پشت خط است و یک کار خیلی فوری دارد.

وزیر تلفن را برداشت.

 

-          سلام آقای وزیر! احوال متبرک شما چطور است؟

-          چه سلامی آقا! چه علیکی! مگر اخبار را پیگیری نمی‌کنید؟

-          چه اتفاقی افتاده حضرت وزیر؟

-          صدها نفر در هنگام مراسم حج کشته شده‌اند. از کشور من هم چند صد نفر کشته شده‌اند.

-          آه! واقعا تاسف‌برانگیز است. حق دارید. حق دارید.

-          آقای وزیر! کشور من می‌خواهد طرحی را ارائه کند که اداره مناسک حج از دولت سعودی گرفته شود و به کشورهای اسلامی سپرده شود. من از قبل بر روی کمک شما حساب کرده‌ام.

-          البته! البته! واقعا این سعودی‌ها ثابت کرده‌اند عرضه‌ی کاری را ندارند.

-          ما باید دست به دست هم دهیم و به سعودی‌ها فشار بیاوریم. تا آنها مجبور به این کار شوند.

-          البته! البته! من هم در کنار شما هستم.

-          من می‌دانستم که شما و کشور شما همیشه در کنار برادران مسلمان‌تان هستید.

-          البته که همین طور است. روی کمک من حساب کنید.

-          ممنونم آقای وزیر.

 

وزیر ترک گوشی را گذاشت. به صندلی‌اش تکیه داد. و به فکر فرو رفت. اندکی بعد به خانم منشی دستور داد وزیر خارجه سعودی را بگیرد.

تماس که بر قرار شد، وزیر ترک شروع کرد:

 

-          همان طور که می‌دانید تعدادی از کشورها طرحی را پیگیری می‌کنند که خواهان این شوند امور حج به دست کشورهای بین‌المللی اسلامی قرار گیرد.

-          واقعا؟ مگر می‌شود؟

-          البته. من همین الان داشتم با یکی از وزرای خارجه حرف می‌زدم.

-          می‌شود بپرسم کدام کشور؟

-          یکی از کشورهای همسایه‌ی ما.

-          می‌توانم بفهمم کدام کشور است...

-          من هم ناچارم با آنها همراهی کنم. می‌فهمید که!

-          البته! اوضاع بدی شده است. اما من یک پیشنهاد ویژه برای شما دارم.

-          اوه! واقعا! فکرش را نمی‌کردم!! چه پیشنهادی؟

-          من یک میلیارد دلار کمک بلاعوض به کشور شما می‌دهم برای رضای خدا.

-          اوه! و در عوض چیزی می‌خواهید؟

-          همین که شما جزء کشورهایی که خواهان اداره‌ی بین‌المللی حج هستند، نباشید.

-          البته! ربط چندانی هم به ما ندارد!

-          پس قضیه حل است؟

-          البته! البته!

-          چک را برایتان می‌فرستم.

-          لطف عالی مستدام!

 

وزیر ترک گوشی را گذاشت. و با رضایت خاطر به پشتی‌ صندلی تکیه داد.

اندکی نگذشته بود که منشی خبر داد وزیر ایرانی بار دیگر پشت خط است.

وزیر ترک قیافه‌اش درهم رفت. اخمی کرد. صدایش را کلفت کرد. و با جدیت گوشی را برداشت.

 

-    آقای وزیر، مشکلی پیش آمده است؟

-          خواستم پیگیری کنم درباره قراری که با هم گذاشتیم.

-          کدام قرار؟ آهان! البته من در کنار شما هستم. گفتم که. شما مقدمات کار را فراهم کنید تا من هم تاییدیه رییس‌جمهور را بگیرم.

-          من می‌دانم که شما جدی هستید. برای همین هم می‌دانم شما لحظاتی پیش با سعودی‌ها در ارتباط تلفنی بودید.

-          آه! چقدر شما باهوشید. البته من داشتم مقدمات کار را پیگیری می‌کردم. به سعودی‌ها گفتم که لیاقت اداره حج را ندارند. واقعا که شرم‌آور است.

-          می‌فهمم. می‌فهمم. فقط نصف مبلغی را که با سعودی‌ها قرار گذاشتید؛ بفرستید ایران!

-          جانم؟

-          فکر کنید مکالمه شما با وزیر سعودی در شبکه‌های خبری منتشر شود... می‌دانید که!

-          البته... البته...! چک را که دریافت کردم، نصفش مال شما. منصفانه است...

-          خوشحالم هم را می‌فهمیم.

 

وزیر ترک آب دهانش را قورت داد و گوشی را گذاشت.

 

اجساد حجاج هنوز روی هم افتاده بودند...


کشته‌های حجاج منا

نوشته شده در تاریخ 5 مهر 94    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات شما خوانده می‌شود()


درباره ویندوز 10

 همان‌طور که می‌دانید یک‌ماهی (از تاریخ این نوشته) است ویندوز 10 رسما معرفی شده است. امشب می‌خواهم کمی راجع به مشخصات بارز این ویندوز برایتان صحبت کنم.

وقتی ویندوز 8 معرفی شد، کاملا مشخص بود که مایکروسافت می‌خواهد در رقابت با بازار تبلت‌ها، چیزی را عرضه کند که مانیتور لمسی را بتواند پوشش دهد. نوع «مترو» به گونه‌ای بود که فقط برای اپ کارایی داشت. در کنارش هم سیستم دسکتاپ وجود داشت که عینا مانند ویندوز 7 بود.

لکن این حالت از طرف کاربران با استقبال روبرو نشد. گویی سیستم عامل چیزی مابین سیستم دسکتاپ بود با سیستم تبلت. گرچه ما در ایران نمی‌توانستیم از اپ‌ها استفاده کامل کنیم. و اپ‌استور ویندوز هم فعال نبود. اما این همه ماجرا نبود. چرا که اصولا اپ‌های زیادی برای ویندوز 8 نبود.

پس عملا بخش تبلتی (مترو) ویندوز چیز زیادی برای استفاده نداشت. بنابراین کاربران از همان حالت دسکتاپ آن استفاده می‌کردند. که بخاطر نداشتن منوی استارت، گویی ضعیف‌تر از ویندوز ماقبل خود (ویندوز 7) عمل می‌کرد.

ویندوز 10

لکن در ویندوز 10 ما با یک فرق اساسی طرف هستیم. یعنی ما دو قسمت مجزا نداریم. بلکه همه چیز، واحد است. اما این همه چیز، در «دو حالت» عرضه می‌شود. یعنی شما همه اپ‌ها و همه برنامه‌ها را می‌توانید در حالت دسکتاپ مشاهده کنید. و همه اپ‌ها و همه برنامه‌ها را می‌توانید در حالت تبلت استفاده کنید. یعنی فقط حالت استفاده کاربری است که عوض می‌شود.

در حالت دسکتاپ همه چیز شبیه ویندوز 7 است. و همه برنامه‌های اجرایی بصورت ویندو (پنجره‌) در کنار هم باز می‌ماند. منوی استارت هم وجود دارد. علاوه بر اینکه آیکن‌‌ها (ویجت‌ها) بصورت زنده در کنار همین منو وجود دارند.

در حالت تبلت هم همه چیز بصورت فول‌اسکرین بر روی هم وجود دارند. و تسک‌بار هم در هر دو حالت موجود است.

شما می‌توانید برنامه‌ها را هم بصورت ویجت بر روی استارت بیاورید برای آنکه زیاد کارآیی داشته‌اند برایتان. و با درست شدن یک آیکن بزرگ، لمس آن برایتان آسان باشد.

اما به نظرم ویندوز 10 کمی سنگین است. اجرای برنامه‌ها یا باز شدن پنجره‌ها در سیستم‌های ضعیف‌تر با کندی انجام می‌شود.

گاهی بروزر ادج (مرورگر جدید مایکروسافت) با کندی و گیر کردن مواجه می‌شود.

این موارد را ما در ویندوز 8 شاهد نبودیم. ضمن اینکه اینترنت‌اکسپلورر 10 خیلی برای حالت تبلت مناسب‌ بود. و نمی‌دانیم چرا خوبی‌های آن را در آی‌ای 11 شاهد نیستیم.

اصولا ویندوز 8 یک انقلاب بود به سمت سخت‌افزار ِبر پایه لمس. که با وجود بعضی ناکارایی‌ها، اما می‌توانست در آینده، بازار را فتح کند. اما ویندوز 10 یک بازگشت به گذشته بود. بازگشتی بر مبنای موفقیت ویندوز 7 .

یک محافظه‌کاری آشکار.

نوشته شده در تاریخ 25 شهریور 94    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: اطلاعات مفید،     | نظرات()


div class=درباره وبلاگ cb:block_post_category /divrightcb:loop_extrapagenbsp;center div id=/cb:block_post_categorydiv class=