1-      شاید مقدار تلفات و آسیب‌هایی که بخاطر خود ما به دنیایمان‌ زده شده است، از آسیب‌های طبیعی که چاره‌ای نداشته، بیشتر بوده است.

2-      امروزه کاملا مشخص شده است که می‌‌شد از ادامه جنگ بعد از خرمشهر جلوگیری کرد. و اصلا لازم نبود خودمان را با دیوانه‌ای مانند صدام درگیر نگه داریم و از او بخواهیم ما را نابود کند. اما کسانی لازم می‌دانستند جنگ ادامه پیدا کند.

3-      سال 1365 در جنگ را باید یک سال فاجعه‌آمیز به حساب آورد. وقتی دو عملیات کربلای 4 و از آن ناامید‌کننده‌تر کربلای 5 انجام شد؛ به امید و به اسم پیروزی بزرگ، اما در آن، بهترین جوانان این سرزمین قصابی شدند.

4-      سال گذشته را یادمان نرفته که برخی از مسوولین، موضع گرفتند دشمن می‌خواهد به اسم اپیدمی، مردم را از سر صندوق‌های رای پراکنده کند.

5-      وقتی قم که فقط یک شهر است و اصلا مقدس نیست، می‌توانست از بقیه کشور جدا شود و همه امکانات بهداشتی کشور هم صرف بهداشت یک شهر بشود، و این طور تلفات در سراسر کشور منتشر نشود.

6-      وقتی برای تعطیلات عید فطر جاده‌های شمال کشور شلوغ شد و دیگر هیچ کس نخواست با مسلسل، خیابان‌ها و جاده‌ها را خلوت کند؛ و اسمش هم بزرگداشت اعیاد مقدس اسلامی گذاشته شد. انگار اسلام با الواطی در شمال، بزرگ داشته می‌شود.

7-      وقتی حج تعطیل می‌شود. وقتی ماه رمضان و شب‌های قدر محدود می‌شود. اما گنده‌ها نمی‌گذارند محرم تعطیل شود. واضح است که خدا در این میان مطرح نیست؛ نقل‌وانتقالات مالی مطرح است.

8-      وقتی کنکور دقیقا در اول محرم شروع می‌شود، تا تلفات آینده را از نام مقدس محرم دور کنیم و به کنکور نسبت بدهیم.

9-      عقل کسانی که فکر می‌کنند قم مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند بقای جنگ مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند صندوق‌های رای نظام مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند تعطیلات عید ِفطر مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند محرم مقدس است.
اینها کسانی‌اند که به خدای واحد قهار ایمان ندارند.

آمار کشته‌های جنگ را بصورت متحرک ببینید:

کتاب جنگ

نوشته شده در تاریخ 29 مرداد 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات()